Człowiek a społęczeństwo
Człowiek jest istotą społeczną, spędzającą większość czasu w interakcji, tzn. w kontaktach i wzajemnych oddziaływaniach z innymi ludźmi. W ciągu kilku lat od chwili urodzenia, zadowalająca interakcja psychologiczna dziecka z jego matką, jest tak istotna dla jego rozwoju i zdrowia psychicznego jak przed urodzeniem była interakcja fizjologiczna dla jego zdolności do życia jako płodu. Zdolność człowieka do uczestniczenia w wielu rodzajach grup jest uwarunkowana jego doświadczeniami wyniesionymi z tej pierwszej grupy dwu osób, wcześnie powiększającej się i włączającej pozostałych członków rodziny i innych ludzi. Ten zasadniczy okres gromadzenia doświadczeń, uczenia się norm i zasad obowiązujących we współżyciu z ludźmi, stanowi przedmiot zainteresowania wielu dyscyplin naukowych, ostatnio m.in. psychiatrii rodziny. Psychiatria rodziny powstała na podstawie obserwacji psychoterapeutów oraz ustalenia psychiatrów ze szkoły socjokulturowej. Jej przedstawiciele zwracają uwagą na to, iż np. oddziaływania wychowawcze matki wykazującej cechy schizoidii mogą doprowadzić do ukształtowania się zbliżonych cech osobowości u adoptowanego dziecka. Wskazują również na znaczenie osoby ojca, szczególnie w odniesieniu do osobników przestępczych. Współcześnie, przedmiotem badań psychiatrii rodziny jest przede wszystkim całość interakcji emocjonalnych i uczuciowych w rodzinie i ich dynamika.